تمرین :کاربرد کلید واژه ها

اغلب از آفت‌کُش‌ها به عنوان بهترین وسیله برای مبارزه با آفات یاد می‌شود. اما از دیدگاه من، استفاده از آفت‌کُش‌ها در باغداری، روشی نامناسب برای مقابله با آفات است. استفاده از روش‌های بیولوژیک مبارزه با آفات، در اینجا جایگزین بهتری است. این روش‌ها با محیط‌ زیست سازگارتر بوده و برای سلامت انسان و طبیعت ضرر کمتری دارند. درست است که با این کار میزان محصول کمتر می شود و در نتیجه قیمت میوه افزایش می‌یابد، اما حفظ تنوع زیستی و تضمین یک کشاورزی پایداردر بلندمدت، اهمیت بیشتری دارد.

ما اغلب می‌شنویم که سلامتی، نخستین پیش‌شرط برای مدیریتِ فعالانه و رضایت‌بخشِ زندگی روزمره است. من با این موضوع موافقم برای سالم ماندن، داشتن یک رژیم غذایی متعادل و تحرک بدنی منظم، نقش مهمی ایفا می‌کنند. با این حال، ارزش سلامتی اغلب زمانی دانسته می‌شود که فرد دچار بیماری شده باشد. بنابراین، بسیار مهم است که از همان ابتدا کارهایی برای حفظ سلامتی خود انجام دهیم و به سبک زندگی پایدار توجه کنیم تا از بیماری‌ها پیشگیری کرده و در درازمدت سالم بمانیم.

برخی از معلمان خواستار آن هستند که استفاده از تلفن همراه در مدرسه محدود شود، زیرا این دستگاه‌ها می‌توانند تمرکز دانش‌آموزان را برهم زده و تأثیر منفی بر کلاس درس بگذارند. من هم بر این باورم که این خطر وجود دارد که دانش‌آموزان دیگر نتوانند روی مطالب درسی تمرکز کنند و توسط شبکه‌های اجتماعی یا بازی‌ها دچار حواس‌پرتی شوند. علاوه بر این، تلفن‌های همراه می‌توانند به دعواهایی مانند قلدری سایبری دامن بزنند. .در این زمینه، محدود کردن استفاده از تلفن همراه می‌تواند مفید باشد.
(Cybermobbing) > قلدری سایبری

پروژه‌های آزمایشی در برخی مدارس وجود دارد که در آن‌ها کلاس‌های درس به جای ساعت ۸، از ساعت ۹ صبح آغاز می‌شود. گمان می‌رود که دانش‌آموزان از این طریق توانمندتر می‌شوند. من فکر میکنم که شروع کلاس‌ها در ساعت ۹ به جای ۸، واقعاً بازدهی دانش‌آموزان را بالا می برد. دانش‌آموزان صبح‌ها وقت بیشتری خواهند داشت تا به اندازه کافی بخوابند، که این امر تمرکز آن‌ها را بهبود می‌بخشد. به‌ویژه نوجوانان برای سالم ماندن و حفظ کارایی خود به خواب بیشتری نیاز دارند. علاوه بر این، شروع دیرتر کلاس‌ها استرس صبحگاهی را کاهش می‌دهد، زیرا دانش‌آموزان و والدینشان کمتر تحت فشار زمانی قرار می‌گیرند.

برخی افراد ادعا می‌کنند که آزادی بیان در یک دموکراسی هیچ مرزی ندارد. من فکر می‌کنم حقِ ابراز آزادانه‌ی نظر، یک پایه ی مهم برای یک جامعه‌ی آزاد است. با این حال، این حق نیز مرزهای خود را دارد؛ زیرا هر کس تنها تا زمانی مجاز است نظرش را بگوید که حقوق دیگران در این میان نقض نشود. بنابراین، آزادی هر فرد در جایی پایان می‌یابد که باعث تبعیض علیه انسان‌های دیگر شود. این قاعده برای تضمینِ یک زندگیِ مشترک محترمانه ضروری است. بر این اساس، آزادی بیان با مسئولیت همراه است و همیشه باید با رعایت احترام نسبت به دیگران مورد استفاده قرار گیرد.